Soetwater

Ek woon op Soetwater
waar suur reën uit die hemel val
en fontein Halcyon nie meer deur Pegassus kastei word
om my muse en haar susters te voed nie

Outydse fluitjiesriet moes wyk
voor die Arundo Donax se groen gordyn uit Spanje
waarvan die Houtbosloop al stadiger, vlakker vloei
en seekoei en krokodil lank nie meer hier hou nie –
ook hulle het moed verloor met rommel en afval
uit hutte wat soos vratte kruip deur die vallei

Graslande word ingeneem deur Bonga-bonga en esels-oor
en die mooi rooi lantanablommetjie met sy wroetende wortelsisteem
Vleilande droog op, en in ons aangeplante woude
hardloop duiker en grysbok in geroeste strikke vas

In die perskeboord – wat nou nie meer bestaan nie -
bo-op die berg waar ons hulp vandaan moes kom
het ’n buurman eens met tou aan stok, om sneller
na ’n beter plek gaan soek
Die buurman wat nou daar woon
se voertuie word vir hom ontruim,
Nes die swaar las van besittings
daagliks
vir ons almal ligter gemaak word
deur die wat vat wat hulle wil hê

Die wind het oor my plek gegaan
En ek ken hom nie meer nie
En ek wonder wat ek sal agterlaat vir my kinders
En hulle kinders en nog …

Die suidersterre wat saans oor Waaihoek verrys?
Die geeloogkanarie wat woon op my stoep?
Die Pizzaro’s en Monet’s geraam in my vensters?
Die stilte wat desondanks alles soms in my roep?

God, gee my asseblief genoeg geduld
Om uit te hou tot ek weer vrede vind



From: McGregor Poetry Anthology 2013

Published by African Sun Press in association with the McGregor Poetry Festival

ISBN number 978-0-620-62302-5


The Poet:

Engemi Ferreira is gebore in Bloemfontein, getoë in Namibië en het studeer in Pretoria, o.a. drama, kuns en sang. Haar eerste gedigte is inTydskrif vir Letterkunde gepubliseer toe sy vyftien jaar oud was en haar debuutroman Die jaar toe my ma begin sing het, het verskyn toe sy vyf en vyftig was. Tussenin lê ’n rekenaar vol verse, stories en songs

Videopoetry: Pax

Pax

All that matters is to be at one with the living God

To be a creature in the house of the God of Life.

Like a cat asleep on a chair 

at peace, in peace

and at one with the master of the house,

with the mistress,

at home, at home in the house of the living,

sleeping on the hearth, and yawning before the fire. 

Sleeping on the hearth of the living world

yawning at home before the fire of life

feeling the presence of the living God

like a great reassurance

a deep calm in the heart

a presence

as of the master sitting at the board

in his own and greater being,

in the house of life.

POET

D.H. Lawrence

Obsession

Who do you love
so desperately
that your eyes keep wandering
over the head of the moon
and then speak
to the void in the night?

Who do you love
so needingly
that your voice disappears
into the woods that wait
for your words to make sense
of the dream that you dream
but so fiercely deny?

Who do you love –
is it the wind of the night
that dies at dawn
and with the break of the day
lies scattered about?

Who batters your soul
and possesses your mind?

Is it the heat of the sun
or the frost of the morn
that prepares the grave
for your body torn?

Who do you love
so desperately?

Sing: Who do you love so desperately?
         Who batters your soul and possesses your mind?
         Who batters your soul and possesses your mind?
         Who batters your soul and possesses your mind?

From: McGregor Poetry Anthology 2013

Published by African Sun Press in association with the McGregor Poetry Festival

ISBN number 978-0-620-62302-5


The Poet:

Diana Ferrus is a writer, poet, performance poet, story-teller, editor and publisher, best known for her epic poem about the Khoisan woman, Sarah Baartman, whose remains were on display in Paris until 1986. She is a founder member of the Afrikaanse Skrywersvereniging, Bush Poets and Women in Xchains. Her works, in both Afrikaans and English, have been published in various anthologies and a collection, Ons Komvandaan.

Previously published:

Diana Ferrus: I’ve come to take you home; Obsession; and The journey from her collection I’ve come to take you home.

Credo

ek wat mens is
wil die lewe vier met mense
wil deur die oog tot skrywe gaan
wil verse gebruik as instrument
om pas aan die hart te gee

Ek wat ook gees is
wil die dood tot lewe maak
wil deur die graf tot skrywe bly
wil só vers-in tot testament
gegrif in die firmament

en daagliks op my reis van mens tot ster
moet ek ook woord tot waarheid dwing
om die self se laaste
donker
geheime te ontgin

From: McGregor Poetry Anthology 2013

Published by African Sun Press in association with the McGregor Poetry Festival

ISBN number 978-0-620-62302-5


The Poet:

Engemi Ferreira is gebore in Bloemfontein, getoë in Namibië en het studeer in Pretoria, o.a. drama, kuns en sang. Haar eerste gedigte is inTydskrif vir Letterkunde gepubliseer toe sy vyftien jaar oud was en haar debuutroman Die jaar toe my ma begin sing het, het verskyn toe sy vyf en vyftig was. Tussenin lê ’n rekenaar vol verse, stories en songs